Rwanda

Momenteel probeer ik mij voor te bereiden op het vertrek naar Rwanda. De vliegtuigtickets blijken ongelooflijk duur te zijn (1400 euro!). Ook ben ik nog niet zo zeker hoe snel ik een visum kan krijgen. Waarschijnlijk zal het de komende dagen duidelijker worden.

Home sweet home

Gisteren hebben we de fietsen ingepakt. Vanavond nemen we het vliegtuig vanuit Ho Chi Minh City terug naar Belgie. We proberen ons mentaal voor te bereiden op het temperatuursverschil van 30 graden. Als we goed zoeken vinden we onze regenjassen, we hebben ze al heel lang niet meer gebruikt.

Op ons verlanglijstje bij thuiskomst staan volgende zaken: uitgebreid winkelen in de supermarkt, een warm bad, een lekkere koffie, Belgische frieten en natuurlijk onze verhalen vertellen aan jullie.

Tot gauw,

Monique en Dan

Phnom Penh naar Chau Doc

We zijn terug van onze citytrip naar Cambodia. Met een bootje zijn we voor twee dagen over en weer gegaan.

Vandaag hebben we in de omgeving van Chau Doc gezocht naar fabriekjes waar zijde wordt gemaakt. Het is een hele zoektocht geworden en uiteindelijk blijkt een deel van de zijde die hier aan de toeristen verkocht wordt, gewoon uit omliggende landen te worden geimporteerd.

Morgen fietsen we naar een heilige berg met enkele tempels. Overmorgen vertrekken we vanuit Chau Doc naar Ho Chi Minh.

Camobodia, here we come!

We hebben een ticket gekocht om met een bootje naar Phnom Phen, Cambodia, te varen. Morgenvroeg vertrekken we. De fietsen en een deel van de bagage willen we achterlaten in het hotel in Chau Doc. Na deze korte city-trip zal het tijd zijn om terug naar Saigon te fietsen.

Can Tho naar Chau Doc

Morgen, 8 januari, fietsen we in twee dagen naar Chau Doc. Een plaatsje gelegen aan de Cambodiaanse grens. Vandaar willen we een boot nemen naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja.

De foto`s hieronder hebben we vanmorgen genomen aan de `drijvende markt` van Can Tho.

Lawaai

In Vietnam is het nooit stil. We raken maar niet gewoon aan de eeuwige chaos van lawaai. Onderweg is er het geronk en getoeter van de brommers. `s Nachts in de hotels zijn het de veel te luide TV`s.

Als we onderweg de rust van een drankstalletje proberen op te zoeken blijkt er steevast een karaoke-installatie te zijn. Deze wordt extra luid gezet ter verwelkoming van de twee `witte` fietsers. De weinig toonvaste Vietnamese melancholische smartlappen beuken dan op onze trommelvliezen.

Soms zijn er ook leuke geluiden. Zo zagen we gisteren een peuter zijn eerste stapjes maken met sandalen. De schoentjes maakten bij elke stap een geluidje. Het klonk een beetje zoals een piepend badeendje. Nog een leuk geluid zijn de vrachtwagens die vrolijk een Lambada-deuntje afspelen bij het achteruit rijden.

Op weg naar Can Tho

We hebben Nieuwjaar gevierd in Ho Chi Minh City en toeren nu rond in de Mekong-delta. Binnen twee dagen hopen we in Can Tho te raken, een erg toeristisch plaatsje bekend om zijn drijvende markt.

Hopelijk hebben we dan een internetverbinding waarmee we foto`s kunnen doorsturen.

Dalat naar Ho Chi Minh

Morgen vertrekken we van Dalat naar Ho Chi Minh. We proberen om er Nieuwjaar te vieren, maar het is niet zeker dat we er op tijd zullen zijn. Omdat we onderweg misschien geen snelle internetverbindingen vinden, kan het zijn dat jullie enkele dagen niets van ons horen.

Nieuwjaar

Beste familie en vrienden,

Wij wensen jullie een vreugdevol 2006 toe.

Monique en Dan

Eten

Waarschijnlijk hebben jullie je al afgevraagd hoe en wat we hier zoal eten. En of je hier ook vegetarisch eten kan vinden.

Het basiseten van de Vietnamezen blijkt uit pikante noedelsoepjes te bestaan. Meestal drijven er enkele grote stukken vlees in van ondefinieerbare oorsprong. We moeten dan onherroepelijk terugdenken aan de honden die we in kooien achterop de brommer een laatste ritje zagen maken naar de slager. Tevens denken we dan aan de marktjes waar de halve varkenskoppen lagen uitgestald. Bij het zien van dit alles zou de grootste vleeseter meteen vegetarier worden. Wanneer we een noedelsoepje zonder vlees proberen te bestellen komen er handen en voeten aan te pas. In de kleine dorpjes is er meestal niemand die Engels begrijpt. Als we er op het einde van een vermoeiende fietsdag in slagen om aan een eetstalletje wat rijst en groenten te bestellen zijn we erg blij.

Maar soms hebben we geluk. Zoals enkele dagen geleden toen we in een klein steegje in Dalat een vrouw hartige pannenkoekjes zagen bakken. Het was nog lang geen lunchtijd maar we besloten om er toch enkele te proeven. Ze waren heerlijk!

Onderweg

Wierrookstokjes liggen te drogen langs de weg.





De kuststreek van Phan Rang waar we doorheen fietsten.

Regen

De moesson blijft uitzonderlijk lang aanslepen. Meestal is het zonnig weer, 25 graden. Maar soms valt het met bakken uit de hemel. Vandaag is zo`n dag dat we genoodzaakt zijn om in de buurt van het hotel te blijven. De veertig kilometer naar een tempelcomplex kunnen we niet afleggen door de hevige regen.

Deze omstandigheden blijken ook voor Vietnam uitzonderlijk te zijn. In het restaurantje zagen we beelden van overstroomde gebieden. Het bleken de kustprovincies te zijn waar we de afgelopen week doorheen fietsten. Tot onze verbazing hebben we er onderweg niets van gemerkt.

Morgen fietsen we richting Dalat. Een plaatsje in de bergen dat bekend staat voor zijn `eeuwige lente`. We zijn benieuwd!

Dan op de fiets

Voor alle duidelijkheid even vertellen dat we hier niet over de beruchte Highway 1 fietsen. We hebben de grote verbindingsweg in het begin van onze tocht kunnen vermijden door het nemen van enkele kleinere wegen<

Onderweg

Al toeterend de eeuwige rijstvelden tegemoet

Als we dit schrijven zitten we in het station van Muong Man, we hebben besloten om een stukje de trein te nemen. Hoe is het zo ver kunnen komen?

Gisteren waren we genoodzaakt om 30 kilometer langs Highway 1 te fietsen. Zowat de enige weg die vanuit het noorden naar het zuiden gaat. Over deze weg wordt zowat alles getransporteerd tussen Hanoi en Ho Chi Minh City. Dit transport gebeurt met scooters, bakfietsen, ossenkarren, vrachtwagens en bussen. Iedereen probeert elkaar in te halen. Dat deze inhaalmanoevers niet altijd lukken kunnen we afleiden uit de met witte verf gespoten silhouetten op de rijweg. Meestal blijken het de brommerrijders te zijn die op Highway 1 hun laatste rit afleggen naar de eeuwige rijstvelden. Dit alles deed ons besluiten dat we het komende stukje Highway 1 niet per fiets wilden afleggen. We nemen 150 kilometer de trein om en rustigere zijweg te kunnen inslaan.

Ho Chi Minh tot Long Hai

We zijn heelhuids in Vietnam aangekomen. Na wat knutselwerk bleken de fietsen weer rijklaar te zijn. Maar waren wij al rijklaar voor Vietnam? Het verkeer bleek ongelooflijk chaotisch te verlopen. Duizenden scooters die elkaar op alle (on)mogelijke manieren proberen te kruisen. We vragen ons nog steeds af wat je moet doen om een verkeersboete krijgen. We bedenken een plan om van deze chaos verlost te raken. Met een overzetbootje laten we ons naar de andere kant van de Saigon rivier brengen. Aan de andere kant is het niet veel rustiger. Het zijn vaak drukke wegen die ons van de ene naar de andere plaats brengen. Onderweg rusten we regelmatig aan de primitieve drankstalletjes. Aan spotprijzen eten en drinken we (voor ca. 2 euro kunnen we met z`n tweeen avondeten). Het volgende doel zijn de warmwaterbronnen van Binh Chau, waar we willen genieten van de thermale bronnen.

Klaar is kees

Dan Celis

Het is bijna zo ver!

Madagascar

India